افتخارآفريني معلولان بيشتر از معمولان!

افتخارآفريني معلولان بيشتر از معمولان!
فرزانه مستاجران

-آيا تا کنون از خود پرسيده ايد که چرا ورزشکاران پارا المپيک کشور ما بيشتر از ورزشکاران معمولي کشورمان در المپيک و ديگر مسابقات مدال آوري
مي کنند؟ نبود امکانات کامل يکي از دلايلي است که تمامي ورزشکاران جهاني کشورمان هميشه از آن ياد کرده اند، اما آيا اين نبود امکانات براي ورزشکاران معلول کشورمان وجود ندارد؟ مسلما وجود دارد و خيلي هم بيشتر از ديگران از نبود امکانات رنج مي برند. در جامعه اي که حتي پياده روهاي آن براي عبور و مرور يک معلول مناسب نيست چگونه انتظار داريم ورزشکاران معلولش از بي امکاناتي رنج نبرند؟ پس دليل اين همه مدال چيست؟
– معلوليت يکي از عوامل شکست روحي است.در دنياي امروز مشکلات روحي- رواني بسيار حاد و طاقت‌فرسا شده است. تمامي افراد جوامع مختلف به نحوي درگير مشکلات روحي- رواني‌، افسردگي‌، نوميدي و هرگونه مشکل خاص خود هستند. حال در اين بين افرادي نيز هستند که علاوه بر مشکلات روحي‌، مشکلات جسمي و حرکتي نيز دارند.
آري معلولان علاوه بر تمامي مشکلات و حوادث زندگي‌، مشکلات جسمي را نيز تحمل مي‌کنند. همين نکته مهم‌ترين مبحث در مورد اعتماد به نفس و تقويت روحيه براي ادامه زندگي است.
اگر فرد معلول روحيه زندگي کردن و اميد خود را از دست بدهد نمي‌توان توقع داشت که زندگي سالم و سرشار از آرامشي داشته باشد.
گاهي اوقات مسائل و مشکلات مختلف دست به دست هم داده و در تضعيف روحيه فرد معلول موثر واقع مي‌شوند.
به‌عنوان مثال نگاه‌هاي مردم، ديد غلط جامعه نسبت به افراد معلول، حس ترحم ديگران، مشکلات زندگي و معضلات رفت‌وآمد، کمبود امکانات رفاهي و مناسب براي اين قشر از جامعه و همه اينگونه مشکلات و عوامل که قسمت عمده‌اي از زندگي معلولان را شامل مي‌شود موجب کاهش اراده و تضعيف روحيه فرد مي‌شوند.
اما در ايران اين جريان کاملا متفاوت است. در دوران هشت سال دفاع مقدس افراد زيادي در جنگ مصدوم و معلول شدند اما اين معلوليت نه تنها براي اين افراد در جامعه مشکل ساز نشد بلکه با گرفتن لقب جانباز ، معلولين جنگ جزو افتخارات کشور به حساب مي آيند و مطمئنا اين روحيه و اين تفاوت در طرز نگرش به معلولين جامعه باعث شد آنان روحيه مضاعف بدست آورند و همچنان در تمامي عرصه ها قهرمان ميدان باشند.
به مدد وجود چنين افرادي در جامعه روحيه ديگر معلولين که در جنگ هم نبوده اند با معلولين ديگر کشورها متفاوت است و به همين خاطر هميشه پارا المپيک ما مدال آفرين تر از رقابت هاي افراد معمولي ما بوده است.
-هر ساله در جهان يک روز به عنوان روز جهاني معلول شناخته مي شود. سوم دسامبر يا همان 12 آذر از سوي سازمان ملل متحد در سال 1922 به عنوان روز جهاني معلولان انتخاب شده است.
در ايران نيز اين روز را گرامي مي داريم تا يادمان باشد در صد زيادي از افراد جامعه يمان به دلايل مختلف از معلوليت رنج مي برند.
اينان هر کجا که باشند و در هر نقطه‌اي از دنيا که به سر برند به دليل موانع ظاهري و يا اجتماعي با محدوديتهايي در زندگي خود مواجه مي‌شوند.
اما اين مشکلات نبايد مانعي باشد تا معلولان از زندگي اجتماعي کنار بروند.معلولان بايد فرصت يابند تا استعدادهاي خلاّق هنري و فکري خود را رشد داده و آن را نه تنها براي منافع خود، بلکه براي غني سازي جامعه به کار گيرند.
به اين منظور، بايد دسترسي آنان براي مشارکت در فعاليت هاي فرهنگي تضمين شود.
همانطور که اين افراد توانسته اند در ورزش و در سطح جهان خود را اثبات کنند در ديگر عرصه ها نيز بايد به آنان ميدان داده شود .
يک معلول به جز درد معلوليت که درد کمي نيست نبايد هيچ مشکل ديگر اعم از اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي داشته باشد.