خوش عهدي جامعه، پرستار خوش اخلاق!

هر چند کم نيستند پرستاراني که با آرامش و گشاده رويي از بيماران پرستاري مي کنند و به وظايف خود به درستي عمل مي کنند اما همه ما ديده ايم پرستاران و کادر بيمارستان هايي را که برخورد مناسبي با بيماران و همراهانشان ندارند و وقت کافي صرف بيمار نمي کنند. که البته هميشه آن تعداد اندک کارمند غير متعهد به چشم مي خورند، درست مانند يک ميوه گنديده در يک سبد ميوه سالم!

اما چه دلايلي باعث خواهد شد که آن سوي چهره اين سپيد پوشان در بيمارستان ها اندکي تيره به نظر برسد؟ راهکار برون رفت از اين معضل با توجه به افزايش بيماري ها و نياز به پرستاران با درايت و محبت چيست؟

مسلما همه پرستاران کشورمان در حين درس خواندن و شايد از کودکي خود را در لباس سفيد پرستاري مي ديده اند که با مهرباني تمام بر سر بالين بيماران حاضر خواهد شد و چنان به بيماران خدمت مي کند که  گويي فرشته از آسمان به زمين آمده است اما مشکلاتي چون  ساعات کار طولاني، شيفت هاي در گردش، شيفت هاي شب پرکار، فعاليت ذهني و بدني شديد در ارتباط با تعداد بالاي بيماران، واگذاري وظايف غيرحرفه اي به عهده پرستاران، تاثيرات روحي تماس مداوم با انسان ها در بدترين مرحله زندگي (بيماري و مرگ ) و واکنش هاي منفي بيمار و همراهان وي همچون پريشاني ، ياس ،پرخاشگري و …، کمبود هاي دارويي ، تجهيزات و هماهنگي هاي زمانبر براي حضور ساير اعضاي تيم درمان همچون ويزيت ، مشاوره ، تصوير برداري ، آزمايشات، اعزام و انتقال بيمار و بسياري از عوامل ديگر که البته همه اين عوامل قابل تعديل است ، باعث مي شود يک پرستار به خوبي نتواند ايفاي نقش کند. که بر اين مشکلات کاري مي توان مشکلات اجتماعي و اقتصادي چون، مشکلات فرزند آوري با توجه به شيفت بودن، نبودن در نقش هاي اجتماعي به دليل مشکلات کاري، کمي حقوق و مجبور شدن به اضافه کاري براي جبران آن را نيز اضافه کرد.

بسيارند مادرانِ پرستاري که با وجود داشتن فرزند شيرخوار مجبور به ترک کردن وي حتي در شرايط بيماري هستند تا در شيفت 18 ساعته شبِ بيمارستان حضورداشته باشند. حتي در شرايط از دست دادن عزيزان ،پرستار بايد با حال روحي نا مساعد بر بالين بيمار حاضر شود بنابراين در اين شرايط انتظار لبخند و رويي گشاده از آنها قدري غير منصفانه است.

 البته در همه جاي دنيا براي همه انسان ها چنين شرايطي پيش مي آيد اما پرستاران به دليل برخورد مستقيم با مردم و مخصوصا بيماران بايد هميشه داراي روحيه مناسبي باشند.

در بسياري از کشور هاي پيشرفته با بهره گيري از مشاوران مخصوص براي پرستاران، افزايش ساعات مرخصي ، افزايش حقوق و پاداش براي افزايش روحيه و کم کردن ساعات کاري پرستاران ، مشکلات پرستاران را تعديل نموده و به اين وسيله آنها را در جهت ياري بيماران حمايت مي کنند. که البته نظارت مستقيم بر کار پرستاران و برخورد و تنبه پرستاراني که با وجود تمام اين امکانات رفاهي به خوبي به وظيفه خود عمل نمي کنند نيز به بهبود کيفيت پرستاران کمک شاياني خواهد کرد.

کما اينکه در کشور خودمان پرستاراني که به صورت رسمي از دولت حقوق مي گيرند و به دليل سابقه بالا از امکانات خوبي هم بهره مي برند اما عادت کرده اند به بد اخلاقي با بيمار و همراهانش!

پنجم جمادي الاول، روز ولادت حضرت زينب(س) است که در ايران اين روز به علت مراقبت‌ها و پرستاري‌هاي آن حضرت از خانواده خويش و اسيران کربلا با عنوان پرستار نامگذاري شده است.

 وقتي پرستاران لباس سفيد کار را برتن کرده اند عهدي بسته اند که  درد بيمار را بر درد خود اولويت داده  و از هر کاري که براي تسکين آلام دردمندان نياز باشد، دريغ نکنند. پس بهتر است براي اينکه اين عزيزان بتوانند به عهد خود وفادار باشند، اندکي از آلامشان بکاهيم تا تاب مقاوت داشته باشند.

کوثر بابایی