به مناسبت روز جهاني ديابت؛ نگراني ، در خانواده ايراني !

به مناسبت روز جهاني ديابت؛
نگراني ، در خانواده ايراني !

فرزانه مستاجران
براي همه ما پيش آمده است که حداقل يک روز از عمرمان را درگير بيمارستان و مريضي خود و عزيزانمان باشيم، آن وقت است که تمام دنيا و بازيچه هاي ان برايمان رنگ مي بازند و تنها چيزي که به نظرمان در اين دنيا مهم است سلامتي است . حضرت علي (ع) در سخني فرموده اند : «سلامتي تاجي است که بيماران بر سر افراد سالم مي بينند» و واقعا هم تا مريضي به سراغمان نيايد اين تاج سلامتي را بر روي سرمان حس نمي کنيم . درگيري هاي روز مره آنقدر ما را از جسممان و حتي روحمان فارغ کرده است که برخي مواقع يادمان مي رود اگر اين جسم و روح سالم نباشد، ماشين، خانه ،مبلمان ،موبايل و مدرک و منصب و …حتي نزديکترين افراد زندگيمان نمي توانند کاري برايمان بکنند.
امروز ه از قند خون بالا يا همان ديابت به عنوان قاتل خاموش نام مي برند که متاسفانه به دليل تغيير در سبک زندگي اين بيماري هر روز سلامتي افراد بيشتري در سطح جهان را مورد خطر قرار مي دهد.فدراسيون بين‌المللي ديابت و سازمان بهداشت جهاني در سال 1991 و در پاسخ به رشد روزافزون ديابت در تمامي جوامع بشري، روز 14 نوامبر (23 آبان) را به نام روز جهاني ديابت نامگذاري کردند.
اين روز در سال 2006 توسط سازمان ملل متحد به عنوان يک روز رسمي در تقويم جهان ثبت گرديد. روز جهاني ديابت، بزرگترين کمپين اطلاع‌رساني در مورد ديابت است که هر ساله با محوريت مشخص و با شعاري که فدراسيون بين‌المللي ديابت انتخاب مي‌کند، در بيش از 160 کشور دنيا برگزار مي‌گردد.
يکي از کشور هاي ياد شده ايران است که گفته مي شود 12 درصد از مردم کشورمان به بيماري ديابت دچار هستند .
به همين دليل در راستاي ارتقاي آگاهي عمومي و توجه به معضل ديابت، از سال 1392 هر ساله يک هفته از آبان ماه به نام هفته ملي ديابت نامگذاري شده است.
با توجه به اهميت موضوع ديابت و تاثير آن بر روي سلامتي افراد جامعه، در سال هاي اخير رسانه ها مطالب زيادي را براي آگاهي هرچه بيشتر مردم در اين راستا منتشر کرده اند اما به رغم افزايش اطلاعات مردم در مورد ديابت، هنوز اين آگاهي به عمل تبديل نشده است و اين بدان دليل است که سلامتي براي اغلب مردم ارزش ندارد و زماني به ارزش اين گنج پي مي‌برند که آن را از دست داده باشند.
متاسفانه هم اکنون بيش از 60 درصد از جمعيت ايران مبتلا به اضافه وزن و چاقي هستند اما توجه به اين مساله ندارند.
زندگي شهرنشيني باعث شده تا فعاليت جسماني مردم کاهش يابد و افزايش استرس، کم‌تحرکي و تغذيه نامناسب از عوامل اصلي در بروز ديابت در بين افراد جامعه
است.
از قديم گفته شده پيشگيري بهتر از درمان است اما براي پيشگيري از اين بيماري خطرناک بايد مردم ومسئولين با هم تلاش کنند. پيشگيري، نيازمند بودجه و هزينه است و مي‎توانيم با برنامه‌ريزي و اختصاص اعتبار مالي لازم افرادي که در معرض اين بيماري هستند را مورد آموزش و پيشگيري قرار دهيم.
«ديابت نگراني هر خانواده» به عنوان شعار جهاني روز ديابت براي امسال مشخص شده است. اين شعار بيانگر اين است که ديابت نه تنها به وارثت مربوط مي شود ونه وزن بلکه تمام عوامل بالا به علاوه سبک زندگي اشتباه مي تواند ديابت را به خانواده بياورد و آن وقت است که ديگر به راحتي و با فراغ بال هر چيزي
نمي توانيم بخوريم ،هر کاري
نمي توانيم انجام دهيم و حتي هر جايي نمي توانيم سفر کنيم زيرا يک فرد ديابتي بايد زندگي متفاوتي داشته باشد و به تبع او خانواده فرد نيز دچار مشکل مي شوند.
پس بهتر است قبل از اينکه مجبور شويم به دليل بيماري سبک زندگي خود را تغيير دهيم ، خودمان به گونه اي رفتار کنيم تا اين تاج سلامتي بر سرمان بماند.