سرمايه روستايي پشت ديوار بي‌تدبيري

هر طلوع و غروب خورشيد در روستا چنان آرامشي را با خود به همراه دارد که در زندگي شهرنشيني شايد هيچ‌گاه نتوان آن را لمس کرد، اما با بي‌تدبيري‌ها هر روزي که مي‌گذرد، خواسته يا ناخواسته بيشتر از روز قبل تيشه به ريشه روستا نشيني مي‌زند.

 هميشه شعارهاي زيبايي براي روستاييان از قبيل توسعه روستاها داده مي‌شود، اما در حد شعار مي‌ماند و بايد شاهد باشيم که روستاها هر روز خالي‌تر از روز قبل شوند و روستاييان از ظرفيت عظيم روستايي در رونق و آبادي هرچه بيشتر منطقه خود همواره بي‌بهره بمانند. بدون شک روستاها نقش بي‌بديلي در تامين مواد غذايي شهرهاي بزرگ دارند و بي‌توجهي به توسعه اين مناطق نه تنها به روستاها ضربه مي‌زند بلکه در واقع به شهرهاي بزرگ نيز آسيب مي‌زند.

براي بررسي بيشتر اين موضوع با علي‌اکبر زندي – عضو شوراي اسلامي شهر گلپايگان به گفت‌وگو پرداخته ايم که در ادامه مي‌خوانيد:

 براي مقابله با خشکسالي هيچ راهکاري انديشيده نشد

زندي گفت: با توجه به اينکه اکثر ادارات و مسئولان گلپايگان از وضعيت آبي شهرستان اطلاع دارند مي‌توان اين سوال را پرسيد که وقتي مشکلات خشکسالي و کمبود آب کشاورزي به وجود آمد چه راه‌کارهايي را براي مقابله با اين مشکلات پيش‌بيني کردند؟ متاسفانه هيچ راه‌کاري را نداشتيم.

وي بابيان اينکه متاسفانه سياست‌هاي اتخاذ شده وزارتخانه‌ها و مديران ارشد ادارات کل در تعارض با روستاها است، گفت: در گذشته‌اي نه چندان دور جمعيت روستايي در کشور حدود 40 درصد بود، اما اکنون به زير 20 درصد رسيده است، پس مي‌توان اين نتيجه را به دست آورد که بسياري از سياست‌گذاري‌ها در تعارض با روستانشيني است که مجوز معادن در مجاورت روستاهاي پر رونق نمونه‌اي از آن است، همچنين نسخه‌پيچي براي خانه‌هاي روستايي متناسب با خانه‌هاي شهري توسط بنياد مسکن انجام شده است، خانه‌هاي بنياد مسکن در روستاها فاقد طويله و باربند است.

عضو شوراي اسلامي شهر گلپايگان، افزود: شکستگي لوله‌هاي آب شرب، هزينه‌هاي چند برابري آب مصرفي روستايي نسبت به آب شهري و هزينه سه برابري خريد کنتور آب روستايي نسبت به شهري سبب شده که هزينه زندگي در روستاها چند برابر افزايش يابد و وقتي روستاييان دودوتا چهارتا مي‌کنند ترجيح مي‌دهند به شهر مهاجرت کنند ولو اينکه سرمايه هم نداشته باشند.

زندي افزود: مشکلات را مطرح کرديم، اما متاسفانه هيچ نگاه مثبتي نبوده است، بخش روستايي هيچ حامي ندارد اگر در شهر مشکلي پيش بيايد تمام مسئولان شهر بسيج مي‌شوند، اما اگر در روستا اتفاقي بيفتد خيلي بخواهند پاسخگو باشند مدير يک مجموعه مي‌گويد بودجه نداريم. آبفاي روستايي جديدا بحثي را مطرح کرده مبني بر اينکه کاربري کنترل‌هاي آب در روستا را به دو دسته يک و دو تقسيم‌بندي کرده است، کد يک مربوط به افرادي است که دائم در روستا ساکن هستند و کد دو مربوط به افرادي است که به صورت پاره‌وقت و يا فصلي در روستا ساکن مي‌شوند. عضو شوراي شهرستان گلپايگان در همين باره اضافه کرد: در تهران که خانه‌ها ميلياردها تومان ارزش دارد کدام يک از خانه‌هاي خالي را کدبندي کرده‌اند، ولي براي روستانشيني اين کار را انجام داده‌اند در جلسه‌اي هم که حدود 8 ماه پيش برگزار شد اين موضوع را مطرح و حتي قبض‌ها را هم نشان دادم، اما هيچ اتفاقي نيفتاد. تلاش مي‌کنيم يک فرد روستايي را با فشار خودمان از روستا بيرون کنيم تا شهرها حاشيه‌نشين شوند!

در بوروکراسي اداري گم شده‌ايم

وي خاطرنشان کرد: وقتي به جهاد کشاورزي مراجعه مي‌کنيم بودجه‌اي ندارد که صرف شناخت مشکلات روستا کند و نسخه‌اي واحد براي همه در نظر مي‌گيرد. در صورتي که براي هر روستايي با توجه به شرايط اقليمي که دارد بايد نسخه مخصوص خودش پيچيده شود. اگر 100ميليون تومان اعتبار براي يک قنات در نظر گرفته شود اين عدد در ذهن يک روستايي همان 100 ميليون تومان است و خوشحال هم مي‌شود، اما در عمل حدود 70 درصد از اين مبلغ دريافت مي‌شود و سي درصد مابقي بابت عوارض، ماليات و کارهاي پيمانکاري از بين مي‌رود بنابراين از حرف تا عمل تفاوت وجود دارد.

زندي تصريح کرد: برخي از روستاهاي ما زمينه گردشگري و موارد ديگري را براي اشتغال‌زايي دارند، اما متاسفانه برخي از مسئولان، فرا شهرستاني به اين موضوع نگاه نمي‌کنند، در کارهاي پيچيده و بوروکراسي اداري گم شده‌ايم. پروژه‌هايي را در روستا داريم که متقاضي بيش از يک و سال و نيم است که دوندگي مي‌کند، حاضر است در روستا سرمايه‌گذاري کند، اما هنوز شهرستان حاضر به همکاري نشده است.

 نماينده گلپايگان در شوراي اسلامي استان اصفهان، گفت: متاسفانه فقط دلمان خوش است که در يک اتاقي نشسته‌ايم و اگر ارباب رجوع آمد لحظه‌اي به او جواب مي‌دهيم که مي‌شود يا نمي‌شود. دوندگي‌هاي بيش از حد اداري سبب شده که بسياري از افرادي که تمايل به اشتغال‌زايي در روستاها را دارند عطايش را به لقاي آن ببخشند و واقعا اگر چاره‌انديشي نشود مطمئن باشيد تا يکي دو سال آينده تعداد ديگري از 52 روستاي شهرستان خالي از سکنه خواهد شد و قطعا جمعيت روستايي‌مان ريزش خواهد داشت و اين واقعا هشدار جدي براي شهرستان است.

وي ادامه داد: اگر واقعا برخي از مسئولان از خواب غفلت بيدار و همراه نشوند قطعا در آينده روستاها و افراد زحمتکش آن را از دست خواهيم داد. به صراحت مي‌گويم روستاييان هيچ باري بر دوش دولت ندارند، يک دامدار يا يک روستايي بدون اينکه از دولت وامي بگيرد روي پاي خود ايستاده، نه کيف سامسونت دارد که از اين اداره به آن اداره برود و نه تشکيلاتي اما متاسفانه هيچ همراهي را اينجا نداريم.

زندي در رابطه با گردشگري در روستاها، اظهار کرد: بحث بوم گردي و گردشگري روستاي وانشان سال‌ها است که مطرح شده است، اما جالب است که بدانيد هيچ‌کدام از مسئولان ميراث فرهنگي نمي‌توانند بگويند که در بوم گردي و يا گردشگري کمک بلاعوض کرده‌اند، آنچه که در روستاي غرقاب و يا در جاهاي ديگر انجام شده حاصل تلاش خود مردم بوده است. عضو شوراي بخش مرکزي شهرستان گلپايگان با بيان اينکه مسئولان ادارات شهرستان وقت بيشتري را براي امور روستاها بگذارند، گفت: اگر کسي بخواهد در روستا خانه‌اي بسازد بايد 2 ميليون تومان پول نقشه بدهد. در واقع ما همه هزينه‌ها را در روستاها سنگين کرديم و بعد انتظار داريم افراد وارد روستا شوند وقتي هزينه کنتور، آب مصرفي، گاز و نقشه با شهر يکي باشد در حالي که ارزش ملک در روستا پايين‌تر از شهر است افراد ترجيح مي‌دهند که ساخت و ساز خود را در شهر انجام دهند.

شوراهاي روستا سپرِ بلايِ ادارات 

وي افزود: در خيلي از کشورهاي خارجي امکانات شهري و روستايي با يکديگر تفاوتي ندارد، اما در اينجا اختلاف فاحشي در زندگي شهري و روستايي وجود دارد و همين سبب شده که مردم زرق و برق شهرنشيني را به روستانشيني ترجيح دهند. هميشه داد مي‌زنيم که چرا جوانان شغل پدري خود را در روستا انجام نمي‌دهند، دليل آن همين زرق و برق‌هاي بيش از حد است.

 اين عضو شوراي شهر گلپايگان افزود: خيلي از مسئولان فکر کردند با بردن آب، برق، گاز و تلفن به روستاها، آنجا هم رونق پيدا مي‌کند در حالي که واقعا اين مشکل روستاهاي ما نبوده و بايد متناسب با شرايط رشد کشور براي رشد روستاها هم فکري  مي‌شد.

 زندي خاطرنشان کرد: زماني که توليدات باغي به ثمر مي‌رسد و کسي محصول را نمي‌خرد مشخص است که روستاييان نا اميد مي‌شوند.