«گسترش افقي» الگوي جديدي از سکونت گاه هاي انسان است که چالش ها و معضلاتي را متوجه شهرها کرده ؛ معضلاتي که معلول سياست هاي اقتصادي و اجتماعي است.
« گسترش افقي» نوعي پراکندگي شهري و افزايش مفرط استفاده از زمين شهري است که باعث کاهش تراکم جمعيت، افزايش سهم فضاهاي باز و بدون استفاده و در نتيجه گسيختگي بخش هاي شهري و جدايي گزيني فضايي و اکولوژيکي مي شود.