زمين سبز، زندگي پاک

جان مک مونل در دهه شصت ميلادي ، 22 آوريل يا همان 2 ارديبهشت را به نام زمين پاک خواند تا به همگان بگويد اگر اين زمين پاکي خود را از دست دهد همه جهان به مشکل برخواهد خورد و چه بسا ديري نپايد که از حرکت بايستد. آلودگي محيط زيست، آلاينده‌هاي مختلف صوتي، زباله، آب و خاک و همه و همه، تهديدي براي سلامت   زمين  است که به تهديدي براي بشريت تبديل شده است. هرچند درصد بسيار زيادي از مردم جهان در صحبت هاي خود حامي محيط زيست هستند اما چگونه  مي توان  محيط زيست را دوست داشت در حالي که  حرمت خاکي را که براي  ادامه حيات  به آن نيازمند هستيم را  پاس نداريم. براي بدست آوردن  مقدار غذاي بيشتر  با استفاده از کودهاي  شميايي خاک حاصلخيز  را از بين مي بريم. وقتي به طبيعت و قوانين آن احترام نگذاريم نتايجي را خواهيم ديد که دوست نداريم. خاک ها مناطق  جنگلي آب را در خود نگه مي دارد.

طبق  بررسي هاي انجام شده  يک ليتر  آب در جنگل هاي  پهن برگ  مدت 7 دقيقه  طول مي کشد  جذب خاک شود  ودر جنگل هاي  سوزني برگ  6 دقيقه  ودر زمين هاي  عريان وبدون پوشش گياهي  چهار ساعت  طول مي کشد  وبا تخريب  جنگل ها ومراتع  باعث  بروز  سيل هاي ويران گر مي شويم. در سال  1320وسعت جنگل هاي  شمال 3400000 ميليون هکتار بوده  ودر حال حاضر  کمتر از 1800000 ميليون هکتار  است.

هم اکنون بيشتر مردم کشورمان به نوعي در گير سيل نوروزي و عواقب آن هستند در حالي که علاج واقعه قبل از وقوع بايد کرد.

اگر در سال هاي گذشته با بي توجهي و بي تدبيري پوشش گياهي کشور را نابود نمي کرديم اکنون گرفتار چنين خسارتي نمي شديم. هرچند در سيل اخير خسارات زيادي به مردم کشور ما وارد شد اما مسلما اين اولين سيلي نبوده که در کشور رخ داده و آخرين هم نخواهد بود. پس اکنون به فکر سال هاي آينده باشيم  و از پوشش خاک محافطت کنيم.

 احترام به قوانين محيط زيست باعث خواهد شد خود و نسل هاي بعد از ما در آرامش بيشتري زندگي کنيم. در خصوص حفظ بيشتر پاکي زمين جامعه نيازمند  فرهنگ‌سازي و تغيير نگرش‌ها در حفظ محيط زيست و کاهش زباله است و در اين بين بايد آحاد مردم و به خصوص رسانه ها تلاش بيشتري بکنند. کما اينکه حلقه مفقودي اين جريان مسئولين هستند. زيرا وضع قوانين مناسب در اين راستا و برخورد قاطع با مجرمان محيط زيست است که مي تواند خط قرمزي باشد براي همگان تا بيشتر به مسئله محيط زيست و حفظ آن بيانديشند و در راستاي آن تلاش کنند. اما متاسفانه هنوز  بعد از گذشت 350 سال از نخستين اقدامات جهاني براي مقابله با نابودي طبيعت و نيز بيش از 40 سال از جنبش مدرن و جهاني حفاظت از محيط‌زيست، زوال ميراث طبيعي ايرانيان در اولويت دولت نيست. که مصداق بارز اين بي توجهي ها را مي توان در سيل اخير مشاهده کرد. هم چنين بروز پديده‌هاي نظير کم‌آبي و خشکيدگي، گردو غبار (به خصوص با منشا محلي)، از دست رفتن درياچه‌ها، تالاب‌ها و زيستگاه‌هاي خشکي،‌ آلودگي مفرط رودخانه‌ها و نيز آلودگي هواي شهرها مشاهده از ديگر شواهد اين ماجرا است. جالب اينجاست که در اين مورد مردم نيز دست به دست دولت داده اند و به نابودي محيط زيست خود براي به دست آوردن منفعت هاي شخصي تلاش مي کنند.زمين ما نيازمند همياري بيشتر مردم و مسئولين است.

 امروز فرصتي است براي شروع اين ماجرا….

کوثر بابایی