بهارستان در حصار دود و بلاتکلیفی

زمانی که صحبت از توسعه شهری و ایجاد زیرساخت‌های خدماتی می‌شود، هدف نهایی باید ارتقای کیفیت زندگی شهروندان باشد، اما گاهی اتفاق می‌افتد که توسعه ، به قیمت تخریب محیط زیست و به خطر انداختن سلامت مردم منطقه همسایه تمام شود. شهر بهارستان سال‌هاست که با چنین تناقضی روبرو است. استقرار پارکینگ اتوبوسرانی اصفهان در همسایگی این شهر، به جای آنکه به عنوان یک فرصت اقتصادی یا توسعه‌ای برای منطقه بهارستان تلقی شود، به منبعی از آلودگی و معضلات تبدیل شده است که هر روز فشار بیشتری را بر دوش ساکنان این منطقه می‌گذارد. اکنون بهارستان نه تنها سهمی از منافع اقتصادی این مجموعه عظیم نبرده، بلکه تنها ارثیه این همسایگی برای شهروندانش، استنشاق دود و تحمل آلودگی‌های صوتی و محیطی بوده است.

ارثیه‌ای از دود و صدا

حضور گسترده اتوبوس‌های حمل و نقل شهر اصفهان در محدوده همسایگی شهر جدید بهارستان، سال‌هاست که کیفیت هوای این منطقه را با چالش جدی روبرو کرده است. تجمع تعداد زیادی از خودروهای سنگین و استقرار آن‌ها در نزدیکی مناطق مسکونی، باعث شده است تا آلودگی صوتی و هوا به بخشی از زندگی روزمره مردم تبدیل شود. شهروندان بهارستان می‌پرسند که چرا هزینه‌های زیست‌محیطی یک مجموعه خدماتی متعلق به شهر اصفهان باید توسط مردم بهارستان پرداخت شود.
این نابرابری در توزیع منافع و هزینه‌ها، باعث شده است تا نارضایتی‌های مردمی به اوج خود برسد و این مجموعه به جای آنکه نمادی از پیشرفت باشد، به عنوان ارمغان آلودگی شناخته شود.

معمای کندرو جاده قلعه شور

اما معضلات این منطقه تنها به آلودگی هوا ختم نمی‌شود و به بحران‌های ترافیکی و ایمنی نیز کشیده شده است. یکی از جدی‌ترین مطالبات مردم بهارستان، عقب‌نشینی پارکینگ اتوبوس‌های اصفهان از محدوده جاده قلعه شور و بازگشایی مسیر کندرو است. سال‌هاست که این مسیر بسته مانده و این بلاتکلیفی نه تنها باعث اختلال شدید در رفت و آمد مردم شده، بلکه ایمنی تردد در این محور حیاتی را به شدت کاهش داده است. بسته ماندن مسیر کندرو یعنی افزایش احتمال تصادفات و به خطر افتادن جان رانندگان و عابران. این پرسش ایجاد می‌شود که چرا در برابر حقوق عمومی شهروندان و ایمنی جاده‌ای، بروکراسی اداری و منافع سازمانی اولویت یافته است

پرونده‌های خاک خورده و رای‌های اجرا نشده

در لایه‌های عمیق‌تر این بحران، موضوعاتی وجود دارد که بوی عدم شفافیت می‌دهد. شنیده‌ها و مدارک حاکی از آن است که در دوره‌های گذشته مدیریت شرکت عمران، رأی قضایی قطعی در رابطه با پرداخت بهای اراضی واقع در مسیر جاده قلعه شور صادر شده است. با این حال، با وجود وجود حکم قطعی، همچنان وضعیت این اراضی و مسیر کندرو در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. اینجاست که موضوع از یک مشکل شهری به یک پرونده حقوقی و نظارتی تبدیل می‌شود. چرا حکم قضایی اجرا نشده است؟ چه کسانی از تداوم این وضعیت نفع می‌برند و چرا مسئولان شرکت عمران و دستگاه‌های نظارتی در برابر این ابهامات سکوت کرده‌اند.

پاسخگویی یا تداوم بلاتکلیفی

اکنون دیگر زمان عبارات کلیشه‌ای و وعده‌های توخالی به پایان رسیده است. شهروندان بهارستان به دنبال پاسخ‌های روشن و اقدامات عملی هستند. مسئولان شرکت عمران، مدیریت شهری بهارستان، مدیریت اتوبوسرانی اصفهان و تمامی دستگاه‌های نظارتی و قضایی باید در برابر این وضعیت پاسخگو باشند. تکلیف مسیر کندرو جاده قلعه شور و اراضی مربوط به آن باید به سرعت و با شفافیت کامل مشخص شود.
‌
باید به یاد داشت که سلامت، امنیت و حقوق شهروندان، خط قرمز هر مدیریتی است و نباید اجازه داد این ارزش‌ها قربانی اختلافات اداری یا منافع گروهی شود. بازگشت حق به حق‌دار و بازگشایی مسیرهای مسدود شده، تنها راهی است که می‌تواند اعتماد مردم به مدیریت شهری و نظارتی را بازگرداند. بهارستان بیش از آنکه به دنبال منافع مالی باشد، به دنبال نفسی راحت، تردد امن و احترامی است که شایسته هر شهروند باشد.