پایان عصر صبر راهبردی؟

به گزارش اخبار اصفهان ایران به تازگی در اقدامی قابل تامل، از تعیین خط جدید انسداد تنگه هرمز خبر داده و تاکید کرده که نقض این مسأله به معنای نقض آتش بس است و تبعات جدی را برای ناقضان به همراه خواهد داشت. بر اساس خط تعریف شده توسط ایران، دایره انسداد تنگه هرمز به بنادر فجیره و خورفکان امارات هم توسعه یافته است. موضوعی که با بازتاب های بین المللی گسترده ای رو به رو شده است.

اهمیت این مسأله این است که با قرار گرفتن بنادر مذکور در خط انسداد تنگه هرمز از سوی ایران، کشورمان عملا پروژه محاصره دریایی امارات را کلید زده است. این بدان معناست که زین پس اماراتی ها بدون مجوز ایران قادر به صادرات نفت نیستند. باید توجه داشت که در پی تنش ها و درگیری های اخیر در منطقه و به طور خاص در تنگه هرمز، امارات از طریق خط لوله حبشان به بندر فجیره قصد داشت تا روند صادرات نفت خود را تداوم بخشد.

البته که اماراتی ها میلیاردها دلار نیز در سالیان اخیر روی این پروژه سرمایه گذاری کرده بودند. با این حال، در شرایط فعلی کل این سرمایه گذاریشان را روی هوا و فاقد اثر می بینند. این اقدام ایران حداقل از سه منظر حرکتی کاملا راهبردی و حساب شده بوده است. اول اینکه اماراتی ها در سال های اخیر در حوزه اقتصادی کارشکنی های گسترده ای را علیه ایران انجام داده اند و البته که در روزهای گذشته و در بحبوحه جنگ رمضان نیز از هیچ خصومت ورزی به ویژه در حوزه اقتصادی علیه ایران کوتاهی نکرده اند.

حال در این شرایط، ایران عملا یک اهرم موازنه ساز تازه را علیه طرف اماراتی رو کرده و هشدار می دهد که تداوم رویکردهای خصمانه علیه خود را به هیچ وجه نمی پذیرد و اتفاقا آمادگی کامل دارد تا صورت حساب های سنگینی را روی دست ابوظبی قرار دهد. نکته دوم اینکه دولت امارات در جریان تجاوز به ایران و مخصوصا ترور رهبر شهید، همکاری نزدیکی با آمریکا و اسراییل داشته و این مسأله تاکنون از سوی منابع آگاه در کشورمان نیز مورد تاکید قرار گرفته است. از این رو، ایران این ادراک را دارد که امارات تا تقاص سیاست های مخرب خود علیه کشورمان را ندهد نباید رها شود. به هر حال نباید اینطور باشد که طرف اماراتی تصور کند می تواند دست به هر حرکتی علیه ایران بزند و از تبعات آن فرار کند.

اتفاقا ایران اثبات می کند که در صحنه حضور فعال دارد و متجاوزان به خاک خود را خوب می تواند مجازات کند. و در نهایت نکته سوم اینکه اقتصاد امارات یک اقتصاد کاملا شیشه ای و گلخانه ای است. وقتی ایران از حیث امنیتی و اقتصادی طرف اماراتی را تحت فشار قرار می دهد، هم این پالس را می فرستد که امنیت در منطقه یا برای همه یا برای هیچکس است و هم بسترهای مساعدی را برای اعمال فشار به آمریکا جهت ترک منطقه و کاهش خصومت ورزی علیه ایران فراهم می کند.

ورای همه این ها، خط انسداد جدید تنگه هرمز که از سوی ایران تعیین شده، بار دیگر نشان می دهد که نظمی جدید در غرب آسیا شکل گرفته که ایران در قالب آن بازیگری محوری است و البته که معادلات اقتصادی منطقه هم دیر با زود خود را باید با این شرایط وفق دهند. موضوعی که آن نیز یک دستاورد بزرگ برای ایران به ویژه در حوزه اقتصادی است. دیگر عصر خصومت ورزی علیه ایران به ویژه در حوزه اقتصادی از سوی بازیگرانی نظیر امارات به سر آمده و اگر آن ها چنین کنند، باید انتظار تبعات سنگین تحرکات منفی خود را داشته باشند و البته که تهران اهرم های متنوعی را برای مجازات آن ها در اختیار دارد. درست به همین دلیل است که بسیاری از تحلیلگران بین المللی نظیر رابرت پیپ استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو اقرار می کنند که براستی ایران را باید قطب جدید قدرت در جهان دانست.