عم کنترل خشم در رانندگی و پایانی شوم

یلدا توکلی: خشم در زمان رانندگی و عصبانیت زودهنگام از هرگونه رفتار ترافیکی سایر رانندگان می تواند باعث بروز رفتار ها و حرکات خشونت آمیز شود که نتیجه آن درگیری لفظی و عدم توانایی در کنترل وسیله نقلیه و تصادفات ناگوار خواهد بود.
خشم جاده اي نوع افراطي از رانندگي تهاجمي است که برخي از روانشناسان آن را اختلالي رواني محسوب مي کنند. اين رفتار ممکن است با ژست هاي بي ادبانه پشت فرمان ، ناسزا گويي و عدم احتیاط در رانندگي و حتی رانندگی خطرناک و از روي عمد باشد که نتيجه اين نوع رفتار تصادف های وحشتناک و بروز درگیری است که ممکن است به مجروح شدن و حتي مرگ افراد منجر شود.
اين حالت رواني با حملات مکرر رفتار هاي تهاجمي و خشونت آميز، مشخص مي شود که به طور واضح متناسب با موقعيتي که فرد در آن قرار دارد نيست، اين نوع رفتار ممکن است با خشم لحظه ای، خشونت خانگي و حملات انفجاري همراه باعصبانيت که با پرتاب اشيا همراه است بروز کند.
از جمله علائم شايع خشم جاده اي عبارتند از رانندگي تهاجمی شامل سرعت گرفتن ناگهاني ، ترمز گرفتن ناگهانی ، سپر به سپر کردن با ساير خودروها، کل مسیر را با حرکات چپ و راست خودرو اشغال کردن و مانع شدن عامدانه از سبقت گرفتن خودرو هاي ديگر، به صدا درآوردن بوق خودرو به صورتي آزاردهنده و تهديد آميز ، چراغ زدن زياد و بي مورد ، داد و بيداد کردن و يا نشان دادن رفتار هاي اخلال گرانه در تونل ها ، پارگينگ ها و محل هاي توقف و سایر موارد دیگر.
افراد دارای رانندگی تهاجی با بي احتياطي در زمان رانندگی و عدم رعایت حقوق شهروندی در زمان رانندگي، مي کوشند تا احساسات خود را با اینگونه رفتارها تخليه کنند، در واقع وجود فرهنگ پنهانی در جامعه که در آن سبقت از ساير خودروها نوعي افتخار، برتري و يا نشانه مهارت در رانندگي شناخته مي شود خود به تنهایی یکی از عوامل بروز رانندگی تهاجمی است.
خود شيفتگي و خود بزرگ بيني برخي از رانندگان که مي پندارند هميشه حق تقدم با آنهاست و اين رانندگان ديگر هستند که بايد همواره حقوق آنان را رعايت کنند یک نوع باور غلط در اذهان اینگونه افراد است، در واقع کاربران ترافیکی می بایست از هرگونه رفتارهای پرخاشگرانه در رانندگی به جد خودداری کرده چرا که انجام اینگونه رفتارها می تواند زمینه ساز بروز خسارت های جبران ناپذیر و تلخ باشد.