تفاهمنامه ایران و آمریکا؛ رمزگشایی از یک اتفاق معنادار

مدت زمان زیادی از حصول تفاهمنامه میان ایران و آمریکا جهت خاتمه دادن به جنگ نمی گذرد. تفاهمنامه ای که به امضای روسای جمهور دو کشور نیز رسیده است. در این راستا، شاهد طرح دیدگاه های مختلف در مورد ابعاد گوناگون این تفاهمنامه و چشم اندازهای آتی آن هستیم. با این همه، پس از حصول تفاهمنامه میان ایران و آمریکا، بسیاری به ویژه در جهان غرب، به این نکته اشاره کرده اند که بر پایه متن مذکور، قرار است مساله هسته ای ایران پس از انجام تعهدات ابتدایی دو طرف و دوره ۶۰ روزه، در صورتی که همه چیز خوب پیش برود، مورد بحث قرار گیرد.

به گزارش اخبار اصفهان این مساله به زعم بسیاری از تحلیلگران غربی، یک شکست بزرگ برای دولت آمریکا است. دلیل آن هم روشن است: زیرا دولت آمریکا اساسا با استناد به دغدغه های خود در مورد توان هسته ای ایران بود که به کشورمان حمله کرد. حال کار به جایی رسیده که ابتدا باید به تعهدات خود نظیر آزادسازی دارایی های بلوکه شده کشورمان و یا لغو تحریم ها در حوزه صادرات نفت ایران و تسری آتش‌بس به لبنان جامه عمل بپوشاند تا آنوقت در مورد پرونده هسته ای ایران نیز بحث شود.

این یعنی آمریکا در قیاس با دره زمانی قبل از آغاز جنگ رمضان، چند پله عقب تر افتاده است. قبل از جنگ افروزی اخیر آمریکا و رژیم اشغالگر قدس علیه ایران، مساله هسته ای کشورمان، در خط مقدم مطالبات واشینگتن از تهران قرار داشت. با این حال، این مساله اکنون گویی حالت حاشیه‌نشین پیدا کرده و البته که ایران به یک اهرم قوی تر از آن یعنی تسلط بر تنگه هرمز نیز دست یافته است. اگر از این زاویه به ماجرا بنگریم، معادله مذکور به تمام معنا یک شکست بزرگ برای دولت آمریکا و شخص رئیس جمهور این کشور است.

البته که دامنه شکست های ترامپ در قالب تفاهمنامه با ایران به همینجا ختم نمی شود و وی به تازگی در موضع گیری دیگری گفته که اگر ایران رفتار خوبی از خود نشان ندهد، بار دیگر آمریکا، ایران را بمباران خواهد کرد. عجیب اینکه او بلافاصله گفته بمباران ایران فایده نداشته و اگر جنگ ادامه پیدا می کرد ایران تا مدت ها تنگه هرمز را مسدود نگه می داشت! در این نقطه نیز باید از رئیس جمهور آمریکا پرسید اگر بمباران ایران دستاوردی ندارد، چرا وی مدام تهدید می کند که اگر چنین و چنان نشود او به بمباران ایران بازخواهد گشت؟

واقعیت این است که تناقض گویی های ترامپ صرفا یک معنا را به ذهن متبادر می کند و آن هم این است که او در معادله ایران دستپاچه شده و هرطور که شده می خواهد از باتلاق جنگ افروزی علیه ایران فرار کند. در این رابطه، ادعاهای حداکثری او در مورد تفاهمنامه با ایران نیز صرفا با این هدف مطرح می شوند تا خروج وی از باتلاق جنگ ایران، آبرومندانه‌تر رخ دهد و او بتواند اینطور وانمود کند که پیروز نبرد بوده است. موضوعی که مخصوصا از منظر معادلات حاکم بر سیاست داخلی آمریکا، بسیار برای ترامپ و متحدانش در حزب جمهوریخواه مهم است.