تماشای تلویزیون برای مغز مضرتر از کار با رایانه

محققان دریافتند که تماشای تلویزیون در مقایسه با کار با کامپیوتر، ضرر بیشتری برای سلامت مغز دارد.

سبک زندگی کم‌تحرک باعث مشکلات سلامتی زیادی، از جمله افزایش خطر افت عملکرد شناختی، خواهد شد. نتایج حاصل از مطالعه‌ای جدید حاکی از آن است که نوع فعالیت شما در زمان نشستن نیز اهمیت زیادی دارد. فعالیت‌هایی که در زمان نشستن، مغز را به فعالیت وا می‌دارند، در مقایسه با فعالیت‌های منفعلانه‌تری مثل تماشای ممتد و طولانی‌مدت تلویزیون، برای سلامت شناختی مفیدتر هستند.

تماشای تلویزیون چطور سلامت مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟

به گزارش اخبار اصفهان طبق مطالعه جدیدی که بر روی آلزایمر و زوال عقل انجام شده است، تقریباً ۱۷۰۰ فرد مسن به مدت حدود ۲۲ سال مورد بررسی قرار گرفته‌اند و بررسی شده که چگونه دو نوع نشستن با اسکن مغز آنها در مراحل بعدی زندگی مرتبط است: نشستن در زمان تماشای تلویزیون و نشستن هنگام کار با رایانه.
محققان دریافته‌اند که تماشای بیشتر تلویزیون باعث کاهش حجم مغز در نواحی‌ای که به‌خصوص در برابر پیری و بیماری آلزایمر آسیب‌پذیر هستند و همچنین عملکرد شناختی ضعیف‌تر، می‌شود. در عوض، دیگر رفتارهای کم‌تحرک، مثل نشستن حین کار، نمایانگر الگوی معکوسی بود.»
تماشای مداوم تلویزیون باعث آسیب بیشتر به ماده سفید مغز، که نشانگر آسیب به عروق خونی کوچک است، شد. در عوض، نشستن حین کار با حجم بیشتر در چندین ناحیه از مغز و آسیب کمتر به ماده سفید همراه بود.

به علاوه، محققان اشاره کردند که این نتایج نشان دهنده این است که شرایط و زمینه رفتار کم‌تحرک احتمالا به اندازه مدت‌زمان صرف‌شده برای نشستن اهمیت دارد. پژوهشگران این ارتباطات را در مردان بیشتر مشاهده کردند، اما از دلیل دقیق آن اطلاعی ندارند.

این امر ممکن است به دلیل تفاوت‌های بیولوژیکی، تفاوت در عادت‌های تماشای تلویزیون، دیگر عوامل سبک زندگی و یا صرفاً شانسی باشد.
چرا کار کردن بهتر از تماشای تلویزیون است؟

تماشای تلویزیون معمولاً یک فعالیت منفعلانه به شمار می‌آید که نیازی به تلاش ذهنی زیادی ندارد، اما بسیاری از مشاغل پشت‌میزنشینی ذهن را به طور مداوم درگیر می‌کنند.
به علاوه، تماشای تلویزیون هم‌زمان با رفتارهای دیگری انجام می‌شود که ممکن است سلامت مغز را تحت تأثیر قرار دهد؛ رفتارهایی مثل نشستن طولانی‌مدت و بی‌وقفه یا ریزه‌خواری. با این‌وجود، از آنجا که مطالعه ماهیت مشاهده‌ای داشته است، نمی‌توان نتیجه گرفت که خود تماشای تلویزیون منجر به تغییرات مغزی ‌شود؛ بلکه این مطالعه، تماشای تلویزیون را به عنوان نشانگری احتمالی برای الگویی از سبک زندگی معرفی کرده که منجر به وضعیت نامطلوب‌تر سلامت مغز خواهد شد.